Słowo ks. proboszcza Władysława

Kończy się rok 2025, w atmosferze świąt Bożego Narodzenia. W tym czasie Dziecię się nam narodziło, syn został nam dany; Maryja otuliła je we własne chusty; Józef musiał się sporo nagłowić, aby zapewnić im bezpieczeństwo; ubodzy pasterze doświadczyli, że Bóg się narodził pośród ludzi a trzej mędrcy i królowie padają w pokorze przed tym Dziecięciem.

W rachunku zysków i strat trudno dowieść, które z nich były górą. Co rok przyniósł, a co zabrał. Czas, życie. Pora na podziękowanie, na przepraszam i prośbę. Dziękujemy ci Boże, naprawdę za wszystko: za radości, łzy i ból starego roku. Przepraszamy za chodzenie swoimi ścieżkami. Prosimy o wiarę i radość Ewangelii w nowym roku.

Bóg pokazuje nam piękną perspektywę tego czasu. Może to być czas, w którym przebaczę komuś kto mnie skrzywdził. Może w tym roku pojednam się z długo nie odwiedzanymi rodzicami. Może uda mi się pokonać nałóg, który niszczy moje życie i życie moich bliskich. Może komuś urodzi się dziecko, które wywróci życie rodziców do góry nogami i przyniesie nieprzespane noce, ale jednocześnie prawdziwą radość i prawdziwą nadzieję. Może też i dla kogoś będzie to ostatni rok jego życia, ale wcześniej pozna miłość Boga i pewność, że jest dla niego mieszkanie w niebie. To są takie Boże sukcesy, które mogą się nam przytrafić, o które warto się postarać. To są najważniejsze sprawy jakie mogą się zdarzyć w nadchodzącym Nowym 2026 Roku.

Ostatni dzień 2025 roku. To też stosowny czas na modlitwę serca. To podziękowanie najpierw za cud czasu i życia. Klękamy z miłością i podziwem przed cudem rodzącego się życia. W naszej parafii przyszło na świat i zostało ochrzczonych w tym roku 23 dzieci i w ten sposób stały się dziećmi Bożymi.

Przez troskę rodziców o dobre wychowanie, oparte na trwałych fundamentach wartości duchowych, ziarenko Bożego życia wyrosło w delikatny krzew wiary tak, iż kolejne dzieci mogły przyjąć po raz pierwszy Jezusa w Eucharystii w liczbie 73.

Dziękujemy dziś Bogu za młode rodziny, szczególnie te, które w minionym roku przyjęły sakrament małżeństwa, a w naszej parafii było ich tylko 4. Na barkach tych młodych ludzi spoczęła przed Bogiem i społeczeństwem wielka odpowiedzialność za życie drugiego człowieka, jego wychowanie i wiarę. Wszakże rodzina ma być domowym Kościołem.

Nie może dzisiaj w naszym sercu zabraknąć miejsca dla ludzi chorych, zniedołężniałych, w podeszłym wieku. Przeżywają noce bezsenne i długie smutne dni. Przykry jest los chorych, których dotyka długa, nieuleczalna choroba. Aby wzmocnić tych ludzi, regularnie w każdy pierwszy piątek ks. Kanonik udaje się z posługą kapłańską, udzielając Komunii św., spowiadając i ubogacając sakramentem namaszczenia chorych oraz czyni to podczas rekolekcji wielkopostnych.

Dziękujemy Bogu za dar zdrowia, że możemy nim się cieszyć, może nie zawsze najlepszym, ale pozwalającym na pracę i na w miarę spokojne życie.

Dzisiaj stają przed nami również zmarli. W ostatni dzień roku czujemy się jak w Dzień Zaduszny. Przypominamy sobie ze smutkiem te 32 osoby, które w tym roku odeszły od nas na zawsze.

Może był to ojciec lub matka, współmałżonek, brat czy siostra, może syn czy córka, znajomy bliższy lub dalszy. Może w ubiegłym roku byli tu jeszcze z nami w kościele na nabożeństwie dziękczynnym, a dziś pozostało po nich puste miejsce.

Dziękujemy za obfite dary nadprzyrodzone otrzymane od Boga. Za wytrwanie w łasce uświęcającej, za pomnożenie jej przez Komunię Świętą – zostało jej rozdanych 70 tysięcy, za odpuszczenie grzechów w sakramencie pokuty i pojednania. Całym sercem składamy dzięki za bezmiar Bożych łask jakie spłynęły na nas zwłaszcza w czasie Rekolekcji Wielkopostnych oraz odpustu parafialnego.

Na koniec dziękujmy także za te materialne dobra, które pomagają nam w miarę godnie żyć. Za to, że nie przygniatają naszych sumień i wrażliwości na potrzeby innych, na potrzeby misyjne , charytatywne, na ofiary kataklizmów, na kościół prześladowany i wiele innych.

Dziękujemy za każde dobro, jakie nas tu spotyka; dziękuję za wszystkie ofiary składane na tacę, zwłaszcza w pierwszą niedziele miesiąca, w kopertach. To dzięki waszemu zrozumieniu i ofiarności są prowadzone ważne i potrzebne inwestycje. W mijającym roku wydano na następujące opłaty:

Rachunki za prąd, ogrzewanie, utrzymanie kościoła i plebani;
Wynagrodzenie pracowników przy parafii oraz ZUS i podatek;
Opłaty do Kurii Metropolitalnej i ubezpieczenia kościoła i plebanii.
Komunikanty, wino, olej do świec;
Zmiana naświetlenia w kościele i kaplicy;
Zmiana tablic rozdzielczych w kościele, kaplicy i na plebani;
Drzwi garażowe z napędem;
Relikwiarz św. Jana Pawła II;
Tron pod monstrancje;
Zakupienie nowych ornatów, kapy, welonu;
Przegląd i strojenie organów;
Konserwacja dzwonów;
Spłata części zaległości za nagłośnienie;
Wykonanie projektu modernizacji prezbiterium;
Kwiaty do kościoła i kaplicy;

Te wszystkie zadania zostały wykonane dzięki ogromnemu zaangażowaniu Was - parafian za które z całego serca dziękuję.

Plany inwestycyjne to:
Zmiana pieców ogrzewających kościół i kaplice ze względu na ich żywotność trzydziestoletnią i bardzo wysokie zużycie gazu;
Modernizacja prezbiterium kościoła;
Wykonanie chodnika wokół plebanii;

Na zakończenie starego roku szczególne słowa wdzięczności kieruję ku:

Kapłanom: ks. Kanonikowi Adamowi, wikariuszowi ks. Tomaszowi, ks. profesorowi Pawłowi, ks. Kanonikowi Arturowi naszemu rodakowi, katechetom posługującym w naszych szkołach i przedszkolach – bardzo dziękuję Wam - za współpracę, wsparcie, pomoc, braterstwo oraz modlitwę;
pracownikom: organiście, p. Wojciechowi, sprzątającej kościół i kaplicę p. Zofii.
posługującym w kuchni Pani Irenie oraz Pani Ewie.
wszystkim grupom parafialnym: ministrantom, lektorom, scholii młodszej oraz scholii „Młodzi duchem”, Grupie Apostolskiej,
Panu Tadeuszowi Bieli za prowadzenie w każdą niedzielę i święta Godzinek do NMP przed Mszą poranną.
Radzie Parafialnej z przewodniczącym Panem Maciejem Górką oraz zastępcą Panem Januszem Szczepaniakiem (za wiele cennych uwag i za wspólną troskę o parafię oraz kościół i kaplicę).
Panu Pawłowi Bieli za prowadzenie strony internetowej, Facebooka oraz dokumentowanie wydarzeń z życia Parafii przez robienie zdjęć.
Druhom Strażakom z OSP Górne Przedmieście z Panem Bogdanem Tonderą oraz Kołu Gospodyń z Panią Ewą Romaniak za współpracę.

Podziękowanie za pracę p. kościelnemu Maciejowi

Złożenie rezygnacji z pracy przez Pana Macieja i przejęcie Jego obowiązków przez Pana Piotra jest okazją do przypomnienia, że każda osoba posługująca w kościele powinna posiadać odpowiednie kwalifikacje religijne, moralne, intelektualne i zawodowe. Służba kościelnego z pewnością jest trudna i odpowiedzialna. Jedynie Bóg zna wszelki wysiłek jaki podejmował Pan Maciej wykonując swoją pracę.

Pracował w dni powszednie i świąteczne, dając świadectwo wiary i pokazując szacunek do świątyni. Dziękujemy zatem za dwunastoletnią służbę dla Parafii św. Brata Alberta. Niech Pan Jezus obdarza Pana Macieja dobrym zdrowiem i potrzebnymi łaskami, a Matka Boża Pani Myślenicka otacza płaszczem opieki. Panu Piotrowi życzymy radości wspólnego tworzenia naszej wspólnoty parafialnej przez gotowość do poświęceń i poczucia spełnienia misji, komunikatywności z księżmi i innymi członkami społeczności kościelnej i głębokiego zaangażowania w praktyki wiary. Niech ten trud daje satysfakcję płynącą z pełnionej posługi. Panom Maciejowi i Piotrowi mówimy: Szczęść Boże.

Podsumowanie

Wyrażam wdzięczność wszystkim Parafianom zatroskanym o dobro duchowe i materialne naszej parafii i kościoła - dziękuję za wszelkie ofiary pieniężne składane na potrzeby kościoła i inwestycje - choć Wam też nie jest lekko by na wszystko w rodzinie starczyło - oraz za wszelką pomoc i dobre słowo - wszystkim za wszystko składam serdeczne Bóg zapłać.

Zatrzymajmy się przy żłobku Chrystusa, który narodził się pośród nas jako pokorne i bezbronne dziecko. Wierzę głęboko, że pochyleni z pokorą przed stajenką betlejemską odkryjemy, co jest w nadchodzącym 2026 roku najważniejsze, i że Pan wleje w nasze serca prawdziwy pokój na nadchodzące dni. Tego też sobie życzmy składając sobie noworoczne serdeczności.
 

Szczęść Wam Boże.
Ksiądz Władysław Zapotoczny
Proboszcz